PRENTWERK Noordkunst

 

prentwerk

 

 

 

NOORDKUNST #1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Beste kunstvrienden, geachte relaties,

 

Voor wie het nog niet opeen andere manier heeft meegekregen: na zeven jaar uitsluitend een digitaal bestaan te hebben geleid, heeft Prentwerk nu weer een eigen plek in de stad, op de ruime beletage van ons nieuwe huis aan het Nieuwe Kerkhof 40 in Groningen. Geen traditionele winkel of galerie, maar, zoals Jos Jansen op de Haar schreef in de Groninger Gezinsbode, een ‘intieme kunstzaal’. Dat is mooi gezegd en ik hoop dat bezoekers het ook zo zullen ervaren. Een plek om elkaar te ontmoeten, om meningen uit te wisselen, misschien nieuwe plannen te maken, zoals dat eerder in de Folkingestraat en de Vismarkt ook gebeurde. En ik heb in ieder geval weer de gelegenheid om de bijzondere collectie die in de afgelopen jaren is opgebouwd weer in het echt te tonen, en niet alleen als plaatjes op een beeldscherm. En gelukkig zijn er nog steeds mensen die kunst en boeken het liefst zelf willen komen bekijken. En dat kan nu weer, graag zelfs.

 

 Vanaf 8 december bent u dus iedere zaterdag van harte welkom op het Nieuwe Kerkhof 40 in Groningen, van 12 tot 17 uur.

 

Op andere dagen kan ook, maar dan graag eerst even bellen (06 14 170 171), of mailen (info@prentwerk.nl).

 

Dick Siersema

 

 

 

 

 

NIEUWSBRIEVEN

 

 

 

 

 

Nu Prentwerk weer deel uitmaakt van de echte wereld, wordt het ook tijd om de wildgroei aan blogs, Facebook-berichten, Instagram posts en wat dies meer zij enigszins te gaan stroomlijnen. Er komen daarom twee Prentwerk nieuwsbrieven: Prentwerk Noordnieuws, voor kunst uit Groningen, Friesland, Drenthe, en Prentwerk Nieuws, een bredere editie voor Nederlandse en internationale kunst en fotografie. Het is de bedoeling dat beide meer worden dan een serie mededelingen, maar de vorm krijgen van soort digitaal kunsttijdschriftje, met korte berichten, nieuwe aanwinsten, foto’s, filmpjes en links, naar het zich aandient.

 

Ik stuur deze eerste editie-nieuwe-stijl aan iedereen die zich ooit voor de Prentwerk nieuwsbrieven heeft ingeschreven, maar ik realiseer me ook dat dat soms lang geleden is, en dat het geenszins vanzelf spreekt dat u nog steeds geïnteresseerd bent. Mocht dat niet het geval zijn, dan kunt u zich eenvoudig uitschrijven via de link onderaan de pagina.

 

Omdat ik vurig hoop dat liefhebbers van noordkunst ook belangstelling hebben voor wat zich buiten de eigen regio afspeelt, krijgen zij in eerste instantie beide nieuwsbrieven toegestuurd. Mocht u echter alleen de Noordkunst-editie willen ontvangen, dan kunt u dat via dezelfde link laten weten.

 

 

 

 

 

WALDMAN

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met Waldman heeft Tjibbe Hooghiemstra een indrukwekkende tentoonstelling neergezet in Museum Belvédère die ook buiten de regio niet onopgemerkt is gebleven. Joyce Roodnat beloonde hem in de NRC met vijf sterren en een uitgebreide bespreking:

 

 

 

 

 

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/10/18/de-macabere-kant-van-mooi-friesland-racisme-en-geweld-a2626979

 

 

                          

 

 

 

Klik HIER voor een impressie van de tentoonstelling

 

 

 

 

 

TISSING BIJ WIJNGAARD, 1971

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op bezoek geweest bij Hans Tent, zeefdrukker-in-ruste. Ooit naar Academie Minerva gegaan, niet gekozen voor de kunst, maar voor de afdeling Vormgeving. Dat nam niet weg dat hij in de jaren zestig en vroege jaren zeventig met regelmaat affiches ontwierp voor Groninger kunstenaars. Op zolder was hij een map tegengekomen met ondermeer affiches voor tentoonstellingen van Martin Tissing, waaronder dit voor een expositie in de legendarisch galerie van Jur Wijngaard, en hij vond dat die bij Prentwerk het best op hun plek waren. Daar kan ik het, in alle bescheidenheid, alleen maar mee eens zijn.

 

 

 

 

PLOEG GENOEG PLOEG

 

 

 

      

 

 

De grote Ploegtentoonstelling in het Groninger Museum zit er weer op. We kunnen er weer even tegen. En goed dat we er weer aan worden herinnerd dat het werkelijke belang van de Ploeg ligt in die bijna magische wisselwerking en dynamiek van de jaren twintig, een periode die niet langer dan een jaar of zes, zeven duurde en dat de stortvloed aan middelmatig en minder werk die in de vele jaren daarna onder hetzelfde label over ons is uitgestort de blik eigenlijk alleen maar vertroebelt. Daarom is het goed om op gezette tijden het beste werk weer eens bij elkaar te zien. Maar Werkman had gelijk: de Ploeg had beter nog vóór de oorlog kunnen worden opgeheven.

 

Lof voor de samenstellers van het begeleidende boek. Je kon je afvragen of het na de overzichtswerken van Adriaan Venema en Cees Hofsteenge en de schier eindeloze rij kleinere Ploegpublicaties nog wel mogelijk was om een boek te maken dat iets nieuws te bieden had. Maar daarin zijn ze, door een opzet te kiezen waarin in korte hoofdstukjes steeds een ander aspect wordt belicht, wonderwel geslaagd. Het is een degelijk, maar prettig leesbaar en fraai uitgevoerd boek geworden, dat vanaf nu als het nieuwe standaardwerk mag gelden.

 

 

 

 

TE LAAT, TE LAAT: DOMELA

 

 

 

 

 

 

 

Toch jammer dat deze fraaie grote zeefdruk van Cesar Domela net te laat binnenkwam voor Art Noord 2. Echte noordkunst is het natuurlijk niet, maar omdat onze vrienden van Museum Dr8888 in het kader van het Stijljaar een tentoonstelling aan hem wijdden, had hij mooi meegekund. Nu is hij te zien bij Prentwerk, aan het Nieuwe Kerkhof. En, uiteraard, op de website, zoals bijna alles.

 

 

 

HENDRIK NICOLAAS WERKMAN IN 1964

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    

 

 

 

 

Nog een ander affiche uit het archief van Hans Tent: de eerste grote Werkman-tentoonstelling in Groningen in 1964. Terwijl Sandberg al in december 1945 in het Stedelijk Museum een expositie organiseerde, was er in Groningen nog amper aandacht aan hem besteed. Aanleiding voor de inhaalslag was het 100-jarig bestaan van de Rijks H.B.S., de school waar Werkman, zij het met matig succes, zijn jeugdjaren doorbracht. Martin Tissing, toen een 28-jarige tekenleraar, kan geanimeerd vertellen hoe de lerarenvergadering zich het hoofd brak om een beroemde oud-leerling te vinden aan wie in het jubileumjaar een speciale presentatie kon worden gewijd. Tissing kwam met een voorstel om aandacht te besteden aan Hendrik Nicolaas Werkman, die, met uitzondering van een tien voor Nederlands, nooit had uitgeblonken door hoge cijfers, maar die in de tussenliggende jaren wel een internationale reputatie had opgebouwd. Hoewel die roem aan het merendeel van zijn collega’s leek te zijn voorbijgegaan, ging de vergadering uiteindelijk akkoord en werd Tissing belast met de organisatie, zodat hij kort daarna met nu uiterst kostbare Werkmannen in de fietstas over de Hereweg fietste. Het resulteerde in een tentoonstelling in het Groninger Museum voor Stad en Lande van 92 werken, vrijwel allemaal afkomstig uit het bezit van zijn dochter Fie Werkman en zijn voormalige Ploeg-collega’s. De begeleidende catalogus werd ontworpen door Wim Crouwel en van een voorwoord voorzien van Drs. H.W. van Os. Hans Tent maakte het affiche.

 

 

 

 

 

MUSEUM-ONZIN

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het voorgaande verschaft mij tegelijk een excuus om mijn ongenoegen te ventileren over de manier waarop sommige musea, in krampachtige pogingen om toch maar vooral jonge mensen naar het museum te lokken, het randprogramma van sommige tentoonstellingen volstouwen met de meest tenenkrommende onzin. Zo ook het Groninger Museum. Geen kwaad woord over de grote Ploegtentoonstelling (althans nu niet), maar wel over een clipje op de website waarin een Amsterdams bandje een nummer speelt met de titel ‘So long H.N. Werkman’, als muziek bij een animatie waarin figuurtjes uit Werkmans druksels plotseling door het beeld dansen en springen. Van de maker wordt, bij wijze van aanbeveling, nog nadrukkelijk vermeld dat ze ook werkte voor DWDD. Dat helpt natuurlijk. Maar met Werkman heeft het helemaal niets te maken.

En dan heb ik het nog niet eens over de ‘Praatjesmakers’, ongelukkige zielen die door het museum zijn ingehuurd en, volgens de website, ‘op zoek zijn naar verhalen over de kunstwerken die hangen in de tentoonstelling’ en daartoe argeloze bezoekers bestoken met vragen als ‘Wat zie je op een schilderij, heb jij weleens zoiets meegemaakt? Wat denk je dat er gaat gebeuren en waar kan je dat aan zien?’ Echte kunstvragen dus. Ik ben ze goddank nog nooit tegengekomen, maar ik wil helemaal niet praten met praatjesmakers. Ik ben allang blij dat Werkman geen tekenfilms heeft gemaakt en circusnummers, popmuziek, balletvoorstellingen of rapcompetities op te hangen aan schilderijen van een eeuw oud omdat jonge mensen dat misschien leuk vinden is, excusez, volstrekte flauwekul. Als dat de enige reden is waarom ze, misschien, een museum van binnen willen bekijken, mogen ze wat mij betreft ook wel buiten blijven. Zo, dat moest even gezegd.

 

 

 

 

 

MARTIN TISSING   1936 - 2018

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Soms worden dingen achterhaald in de tijd, ook nieuwsbrieven. Het is toeval dat Martin Tissing al eerder in deze Nieuwsbrief figureerde. Maar ik moet, tot mijn grote spijt, deze eerste editie van de nieuwe Nieuwsbrief besluiten met een bericht dat nu voor mij persoonlijk helemaal bovenaan had moeten staan, in grote zwarte letters: mijn vriend Martin Tissing is na een val en een ziekbed van enkele weken op 23 november overleden. De bacteriën hebben hem eronder gekregen. Hij werd 82 jaar, niet 92 zoals afgesproken. Gisteren, op 29 november, hebben wij in stijl afscheid van hem genomen in de Aakerk in Groningen. U, wij, ik, Prentwerk, we moeten verder zonder een bijzonder mens. Voor nu wil ik het daar graag bij laten.

 

Zie ook:   http://kunstforumnoord.blogspot.com/

 

 

 

 

 

REAGEREN?

 

 

 

 

 

Reacties en suggesties zijn, zoals altijd, van harte welkom. Stuur uw mail naar info@prentwerk.nl

 

 

 

 

 

 

 

Prentwerk Noordkunst is een digitale uitgave van Prentwerk Groningen en wordt gestuurd aan klanten en relaties. Mocht u geen prjjs stellen op verdere toezending, dan kun u onderstaande link gebruiken om een bericht te sturen.

 

Verwijderen van mailinglijst